Politieke Partij.
*Nederland
*Mens
*Verantwoordelijkheid
Daar ik mij soms erger aan de manier hoe we in Nederland
politiek bedrijven, schrijf ik voor mijzelf een manifest hoe mijn ideale politieke
partij er uit zou zien. Deze partij zou primair voor 3 belangrijke punten
staan. Deze punten zijn niet altijd de goedkoopste punten. Soms moeten wij iets
kiezen, waar wij 100% achter staan, er echt in geloven, maar wat ons geld gaan
kosten. Dat betekent dat mijn partij er zich van bewust is, dat wij stemmen
verliezen aan mensen die enkel met hun portemonnee stemmen. Maar politiek
bewust bezig zijn betekent dat vergaren van stemmen niet het doel moet
zijn. Het uitvoeren van correcte
politiek, ook als dat soms impopulair is, moet het doel zijn. En dat is het
lastige in een democratie. Het zou kunnen zijn dat je stemmen verliest, terwijl
je moreel, milieutechnisch of feitelijk, de beste weg kiest, maar dat het
impopulaire van deze keus kiezers afschrikt. Dat maakt de politieke keuze niet
minder correct. Maar democratisch wel moeilijk hanteerbaar. Niemand wil extra
geld betalen om voor bijvoorbeeld een goede uitvoering van de ouderenzorg te
zorgen. Maar ik vind, dat het als maatschappij onze plicht is, om voor onze
ouderen te zorgen. Zij hebben dit land gemaakt tot wat het is, en ja het kost
geld, maar zij verdienen een goede oude dag. Punt. En stem je enkel met je
portemonnee, dan verliezen wij jouw stem. Het zij zo.
Dat deze politiek eerlijk, integer en transparant moet zijn,
vind ik eigenlijk zo vanzelfsprekend, dat ik het al vreemd vind dat ik het hier
moet noteren. Helaas constateer ik, dat de politiek zich steeds meer van
onduidelijkheden, verborgen agenda’s en verborgen belangen, en soms zelf uitgesproken
oneerlijkheden bedient.
Ook de hardste stem heeft niet altijd gelijk. Het zou mijn
wens zijn om gesprekken te voeren, feiten aan te halen, naar elkaar te
luisteren, andermans visies aanhoren en proberen te begrijpen. Schreeuwen,
schelden en elkaar buitensluiten helpt niemand. Dit betekent niet dat we ieders
mening uit moeten voeren. Soms moeten we tegen elkaar kunnen zeggen: dit kan
niet, dit kan ik niet accepteren. Politiek mag niet betekenen dat wij verdeeld
raken. Als wij het oneens zijn, betekent het niet dat wij elkaar niet meer
respecteren, dat wij tegenover elkaar komen te staan. Het betekent alleen dat
wij het op dit punt oneens zijn. Meer niet. Maar we moeten wel SAMEN verder. Op
een eerlijke manier.
NEDERLAND
Het eerste punt. Misschien niet het belangrijkste punt. Maar
wel een zeer gevoelig punt.
Nederland is voor mij een fijn land, met een geschiedenis
waar wij trots op mogen zijn. Ja, met de kennis en de moraal van deze tijd
zouden wij een groot aantal dingen uit het verleden nu anders doen. Slavernij,
VOC, de man-vrouw verhoudingen: nu weten wij beter, zoals ieder land het nu
beter weet, (en beter doet !) Maar dit betekent niet dat wij niet trots mogen
zijn op ons verleden. Nederland heeft zich verzet tegen het machtige Spanje.
Nederland heeft een enorm grote rol gespeeld in de ontdekking en ontplooiing
van de Nieuwe Wereld. Nederland heeft cultureel en wetenschappelijk een grote
rol gespeeld. Dit heeft een land opgeleverd met een groot
onafhankelijkheidsgevoel. Iedereen mag hier ook denken, doen en zijn wat hij
wilt. Er is voor mij geen enkel land ter wereld waar ik het fundament waarop
het staat zo waardeer. Niet iedere steen, maar het fundament.
Het uiterst moeizaam verkregen recht om in Nederland te
mogen zijn wie wij willen, staat erg onder druk. Door allerlei mondiale en
vermeende morele invloeden zijn er grote groepen die hier grote veranderingen
aan willen brengen. Mijn inziens heeft deze wens om verandering zijn grenzen.
Niemand in Nederland houdt slaven, en iedereen in Nederland zal het met mij
eens zijn dat slavernij een zeer slechte zaak is en was. Dus nu is er geen
enkele reden om daar aan te refereren.
Wij moeten met elkaar leven, en alles staat open voor
veranderingen. Maar mijn inziens moet dit niet betekenen dat wij onze identiteit
gaan verliezen. Tradities, rechten en plichten, Nederlandse normen en waarden:
hier mag niet teveel verandering in komen. De vrijheid van religie
bijvoorbeeld, vind ik enorm belangrijk. Maar als wij toestaan dat bij bepaalde
religieuze groepen, wij het toestaan, dat vrouwen anders, (niet zozeer minder),
behandeld worden dan mannen, dan groeit er iets scheef. In Nederland is een
vrouw 100% gelijk aan een man. Iedere vrouw heeft recht op een gelijke
behandeling. Als wij elkaar ontmoeten, dan schudden wij elkaar de hand. Zonder
uitzondering. Als wij als land vinden dat je dieren moet verdoven voor het
slachten, dan is dat wat er moet gebeuren. Als wij land vinden dat vrouwen net
zoveel recht hebben om een scheiding aan te vragen als mannen, dan moet dat ook
gebeuren. Nederland is van oorsprong een Christelijk/ Joodse samenleving. Daar
mogen best wel aanpassingen in komen, maar niet ten koste van alles.
Feestdagen, tradities, het blijkt, en ikzelf ben het er voor 100% mee eens, dat
een zeer groot deel van de Nederlandse bevolking er erg veel moeite heeft als
dit teveel verandert. Het is niet altijd rationeel, maar blijkbaar vinden wij,
ik in ieder geval, dat ik mijn binding met de Nederlandse grondvesten niet wil
verliezen. Om die reden vind ik dat wij iedereen aan moeten horen, naar ieders
visie moeten luisteren. Maar we kunnen het niet voorkomen dat er soms mensen
gekwetst worden. Om dit kwetsen te voorkomen, vind ik het onlogisch en dus niet
wenselijk, dat het grootse gedeelte van Nederland zich aan zou moeten passen om
dit kwetsen te voorkomen.
Nederland moet Nederland blijven.
MENS
Te vaak hoor ik momenteel dingen zoals “de zorg wordt
onbetaalbaar”, of “er is geen geld voor meer politie”. Voor mij is dit
structureel fout. Als wij vinden dat er beter voor onze ouderen gezorgd moet
worden, of voor onze jeugd, (hetgeen ik in beide gevallen vind), dan kunnen wij
niet zeggen daar is geen geld voor. Er is geen geld voor, omdat wij daar geen
geld voor reserveren, of omdat wij te weinig geld binnenhalen voor dit soort
dingen. Het mag niet zo zijn dat een bejaard stel, welke al 50 jaar getrouwd
is, niet bij elkaar kan blijven omdat een van hen naar een tehuis moet, maar er
is geen geld om de andere partner ook daar op te nemen. Deze mensen moeten bij
elkaar blijven. Punt. Dat gaat geld kosten, en ja, dat moeten wij betalen. (En
de definitie van “dat moeten wij betalen”, leg ik in het volgende item uit).
Desnoods moeten we meer belasting gaan betalen. Maar hier is de “mens” van
groter belang dan het “geld’. Zo ook met bejaarden die maar een keer in de week
mogen douchen, geen geld ? Of probleemjongeren die suïcidaal zijn die op een
wachtlijst komen daar er geen geld, en dus geen plek is, daar kan je niet
zeggen: “hier is geen geld”. Deze visie hanteer ik ook voor goed onderwijs,
politie, enz. Je kan hier niet zeggen dat er geen geld is. Dan moeten wij, als
maatschappij, geld bijeen brengen om deze dingen te financieren. Ja, het zou
kunnen dat wij hiervoor meer belasting moeten gaan betalen. Maar dit is onze
plicht. En als je enkel met je portemonnee stemt, dan zullen we jouw stem
verliezen. Maar denk er wel aan, dat ook jij een keer zorg of geestelijke hulp
nodig kan hebben. Ook jij wil dat de politie een keer kijkt naar je gestolen
fiets. Voor mij is het duidelijk dat wij allen met elkaar voor elkaar moeten
zorgen. Dit levert ook solidariteit op. En een eerlijkere manier van samen
leven.
Als wij, als maatschappij, hier in dit manifest, vinden dat
we voor bejaarden, probleemjongeren, buurthuizen, enz, moeten zorgen, dan
moeten wij dit doen en daar de financiële consequenties van dragen.
VERANTWOORDELIJKHEDEN
Onderdeel zijn van deze maatschappij geeft de burger
rechten. Rechten waar de overheid voor zorgt. Scholing, stemmen, zorg,
veiligheid, enz. Bescherming van zwakkeren in daad en gedachte. Deze rechten
worden vaak aangehaald, burgers eisen, en terecht, deze rechten op. Maar
evenredig aan deze rechten bestaan er ook plichten, verantwoordelijkheden. Als
je het ene opeist, moet je het andere ook aanvaarden. Deze rechten vind ik
enorm belangrijk. Deze zorgen voor bescherming, voor leefbaarheid. Maar met de
plichten en verantwoordelijkheden ligt dit toch anders.
Als wij deel uitmaken van de maatschappij, er gebruik van
maken, dan moeten wij ook onze plichten en verantwoordelijkheden kennen. Als
wij bijvoorbeeld stellen, dat het milieu onder druk staat, dan heeft dat
gevolgen voor ons gedrag. We zullen op ons energieverbruik moeten letten. We
zullen onze afvalstroom moeten reguleren. We zullen moeten betalen voor
aanpassingen. (Ook hier kan het ons geld gaan kosten). Dat zijn plichten die er
voor zorgen dat wij met elkaar zorgen dat de wereld ook nog leefbaar blijft
voor onze kinderen.
Zo ook de belastingen. Om alles te kunnen betalen om de
maatschappij op een eerlijke manier draaiende te houden, moeten wij belasting
betalen. En niemand wil teveel belasting betalen. Maar wij doen het allemaal
wel. Het is een plicht. Het is het aanvaarden en nemen van onze
verantwoordelijkheid. Wel vind ik dat deze verantwoordelijkheid op een juiste
manier verdeeld wordt. Te vaak betalen bedrijven, mijn inziens, een te klein
bedrag aan belasting. Ook bedrijven maken gebruik van onze maatschappij. Ze
maken gebruik van ons scholingssysteem, onze infrastructuur, onze grondstoffen
en landerijen. Dus ook zij hebben rechten. Maar zij hebben ook plichten. Milieu
is een punt waar de bedrijvensector te vaak van zegt dat het ten koste van hun
rendement gaat, als zij daar teveel in investeren. Net zoals bij het punt “de
mens boven het geld”, moet ook hier het milieu bovenaan staan. Het is geen
keuze om in het milieu te investeren. Het is een plicht. Dat dit geld kost is
een factor die de prijs van de dienst/ product van het bedrijf mede bepaalt.
Ook belastingtechnisch dragen bedrijven te weinig bij aan
het in stand houden van de maatschappij. Je kan overal informatie vinden dat
bedrijven op een wettelijk blijkbaar toelaatbare manier belasting ontduiken om
hun winstcijfer zo hoog mogelijk te houden. Mijn ideale politieke partij zou
dit moeten stoppen. De bedrijvensector moet de plicht opgelegd krijgen om een
evenredig financieel gedeelte van de totale financiële verantwoordelijkheid op
zich te nemen. Het kan niet zo zijn dat aandeelhouders of CEO’s het meeste
rendement hebben van onze gezamenlijke investeringen die wij als burgers hebben
gemaakt met betrekking tot onderwijs, infrastructuur, enz, enz, en om die reden
minder, of in ieder geval te weinig verantwoordelijkheid nemen voor hun plek in
de maatschappij. Als deze hun verantwoordelijkheden niet nemen, dan moet de
politiek deze aan hen opleggen.
Zie hier mijn politiek manifest. Alle reacties zijn welkom,
zowel positief als negatief, mits reacties maar respectvol, hanteerbaar en
liefst constructief zijn. En ook hier geldt:
Als we het niet met elkaar eens zijn, betekent dit niet dat
wij elkaar geen respect meer verschuldigd zijn. Het betekent enkel dat wij van
mening verschillen.
Ik kijk uit naar jullie reacties,
Toon van Mil
Amersfoort
10 januari 2020
